پایان نامه رابطه سبک فرزند پروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان دختر

  • Code: # 30275

  • تعداد صفحات: 93
  • فرمت فایل: word
  • سال: 1393
  • مقطع: کارشناسی ارشد
  • دسته بندی: روانشناسی
قیمت جدید: ۳۶,۰۰۰ تومان
۶۵,۰۰۰ تومان
دانلود
  • خلاصه
  • فهرست
  • منابع
  • خلاصه پایان نامه رابطه سبک فرزند پروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان دختر

    دانشکده علوم انسانی

    گروه آموزشی روانشناسی بالینی

    پایان نامه جهت اخذ درجه کارشناسی ارشد

    رشته روانشناسی گرایش بالینی

    بررسی رابطه سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان دختر و تحلیل تأثیر سبک‌های مقتدرانه، مستبدانه و سهل‌گیرانه بر سلامت روان.

    چکیده: 

    پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان دختر انجام شده است. این تحقیق از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن را ۵۸۲ نفر از دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه شهرستان سیاهکل در سال تحصیلی ۹۴-۱۳۹۳ تشکیل داده‌اند که از میان آنان ۲۳۴ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری والدین، پرسشنامه هوش هیجانی و پرسشنامه پرخاشگری استفاده شده و داده‌های حاصل با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. نتایج پژوهش نشان داد که بین سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و همچنین با پرخاشگری در نوجوانان دختر رابطه معناداری وجود دارد و این ارتباط در سطح اطمینان ۹۹ درصد مورد تأیید قرار گرفته است.

    در این پژوهش، خانواده به عنوان نخستین و مهم‌ترین محیط اجتماعی در رشد شخصیت، رفتار و سلامت روان فرزندان معرفی شده است. شیوه تعامل والدین با فرزندان، نحوه آموزش، حمایت عاطفی، کنترل و روش‌های تربیتی از مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند بر رشد روانی، هیجانی و اجتماعی نوجوانان اثر بگذارند. در متون اسلامی نیز فرزندپروری مجموعه‌ای از رفتارها، آموزش‌ها و تعاملاتی معرفی شده است که در کنار یکدیگر بر رشد معنوی، عاطفی، فردی و اجتماعی فرزند تأثیر می‌گذارند. از دیدگاه اسلامی، تربیت صحیح فرزند از وظایف اساسی والدین محسوب می‌شود و نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت و آینده فرزندان دارد.

    در بخش مقدمه پژوهش، بر اهمیت هوش هیجانی در زندگی فردی و اجتماعی تأکید شده است. با توجه به تغییر نیازهای آموزشی و اجتماعی، تنها موفقیت تحصیلی برای رشد نوجوانان کافی نیست و توانایی مدیریت احساسات، کنترل هیجان‌ها، تصمیم‌گیری صحیح، برقراری ارتباط مؤثر و حل تعارض نیز اهمیت زیادی پیدا کرده است. هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک، تنظیم و کنترل احساسات خود و دیگران تعریف شده و نقش مهمی در موفقیت فردی، سازگاری اجتماعی و سلامت روان دارد. پژوهش بیان می‌کند که افرادی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردار هستند، در مدیریت فشارهای روانی، کنترل هیجان‌ها و برقراری روابط اجتماعی موفق‌تر عمل می‌کنند.

    یکی دیگر از محورهای اصلی این تحقیق، بررسی پرخاشگری در نوجوانان دختر است. پرخاشگری به عنوان یکی از مهم‌ترین مشکلات رفتاری دوران نوجوانی شناخته می‌شود که می‌تواند پیامدهای فردی، خانوادگی و اجتماعی گسترده‌ای به همراه داشته باشد. در متن پژوهش، پرخاشگری رفتاری عمدی برای آسیب رساندن به دیگران معرفی شده و بیان شده است که این رفتار علاوه بر ایجاد مشکلات بین‌فردی، می‌تواند زمینه‌ساز بزهکاری، اختلالات روانی، افسردگی، مشکلات جسمانی و کاهش کیفیت زندگی شود. همچنین پژوهش به این موضوع اشاره می‌کند که رفتارهای پرخاشگرانه از جمله دلایل مهم مراجعه نوجوانان به مراکز مشاوره و روان‌درمانی محسوب می‌شوند و کنترل این رفتارها نقش مهمی در ارتقای سلامت روان جامعه دارد.

    در بخش بیان مسئله، پژوهش به عوامل مختلف مؤثر بر پرخاشگری اشاره می‌کند. دیدگاه‌های مختلف، عوامل زیستی، روان‌شناختی، اجتماعی و محیطی را در شکل‌گیری رفتارهای پرخاشگرانه مؤثر می‌دانند. برخی پژوهش‌ها نقش اختلالات عصبی، عملکرد هورمون‌ها و تعامل سیستم‌های عصبی را در بروز پرخاشگری مطرح کرده‌اند، در حالی که دیدگاه یادگیری اجتماعی بر نقش تجربه‌های گذشته، مشاهده رفتار دیگران و تقویت رفتارهای آموخته‌شده تأکید دارد. در کنار این عوامل، پژوهش حاضر سبک فرزندپروری والدین را یکی از مهم‌ترین متغیرهای مرتبط با پرخاشگری نوجوانان معرفی کرده و تلاش کرده است ارتباط آن را با هوش هیجانی نیز مورد بررسی قرار دهد.

    در ادامه، اهمیت خانواده و شیوه‌های تربیتی والدین به عنوان یکی از عوامل اساسی رشد روانی و اجتماعی نوجوانان مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش بیان می‌کند که خانواده نخستین محیط اجتماعی کودک است و کیفیت روابط میان والدین و فرزندان نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری شخصیت، سازگاری اجتماعی، سلامت روان و رشد هیجانی آنان دارد. شیوه‌های فرزندپروری مجموعه‌ای از رفتارها و تعاملات والدین با فرزندان هستند که در موقعیت‌های مختلف زندگی بر رشد و تحول آنان اثر می‌گذارند. به همین دلیل، شناخت سبک‌های مختلف فرزندپروری می‌تواند در پیشگیری از مشکلات رفتاری و ارتقای سلامت روان نوجوانان نقش مؤثری داشته باشد.

    بر اساس نظریه بامریند که مبنای این پژوهش قرار گرفته است، سه سبک اصلی فرزندپروری شامل سبک مقتدرانه، سبک مستبدانه و سبک سهل‌گیرانه مورد بررسی قرار گرفته‌اند. سبک مقتدرانه با پذیرش، حمایت، روابط عاطفی مناسب، اعمال کنترل منطقی و فراهم کردن استقلال متناسب برای فرزندان شناخته می‌شود. سبک مستبدانه بر کنترل شدید، سخت‌گیری و محدود کردن استقلال فرزند تأکید دارد و در مقابل، سبک سهل‌گیرانه با محبت زیاد، کنترل اندک و آزادی گسترده برای فرزندان همراه است. پژوهش با استناد به مطالعات پیشین بیان می‌کند که مطلوب‌ترین پیامدهای رشدی، اجتماعی و روانی معمولاً در خانواده‌هایی مشاهده می‌شود که از سبک فرزندپروری مقتدرانه استفاده می‌کنند.

    در بخش اهمیت و ضرورت تحقیق، پژوهش بر جایگاه خانواده به عنوان نخستین نهاد اجتماعی و تربیتی تأکید دارد. خانواده مهم‌ترین محیط شکل‌گیری شخصیت، سلامت روان، رشد عاطفی و اجتماعی فرزندان محسوب می‌شود و شیوه‌های تربیتی والدین می‌تواند بر سازگاری، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی نوجوانان تأثیر مستقیم داشته باشد. پژوهش بیان می‌کند که روابط مطلوب میان والدین و فرزندان، زمینه رشد سالم روانی را فراهم می‌کند و انتخاب شیوه مناسب فرزندپروری می‌تواند در کاهش مشکلات رفتاری و افزایش توانایی‌های هیجانی نوجوانان نقش مؤثری ایفا کند. همچنین در متون اسلامی نیز فرزندپروری به عنوان مجموعه‌ای از رفتارها، آموزش‌ها و تعاملات والدین معرفی شده است که رشد معنوی، عاطفی، فردی و اجتماعی فرزند را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

    پژوهش با استناد به نظریه بامریند، سبک‌های فرزندپروری را بر اساس دو بعد «کنترل و انتظار» و «پذیرندگی و پاسخ‌گویی» معرفی می‌کند. ترکیب این دو بعد، سه سبک اصلی فرزندپروری شامل سبک مقتدرانه، مستبدانه و سهل‌گیرانه را شکل می‌دهد. در سبک مقتدرانه، والدین ضمن ایجاد روابط عاطفی مطلوب، انتظارات مشخصی از فرزندان دارند، قوانین روشنی تعیین می‌کنند و در عین حال استقلال متناسب با سن فرزند را نیز مورد توجه قرار می‌دهند. در سبک مستبدانه، کنترل بالا، سخت‌گیری و محدودیت استقلال فرزند مشاهده می‌شود و والدین کمتر به احساسات و دیدگاه‌های فرزندان توجه می‌کنند. در سبک سهل‌گیرانه نیز والدین با وجود روابط عاطفی مناسب، کنترل اندکی بر رفتار فرزندان اعمال کرده و آزادی زیادی برای تصمیم‌گیری در اختیار آنان قرار می‌دهند. پژوهش تأکید می‌کند که سبک مقتدرانه مناسب‌ترین شیوه برای رشد همه‌جانبه فرزندان و سازگاری اجتماعی آنان محسوب می‌شود.

    در ادامه، پژوهش به این نکته اشاره می‌کند که پرخاشگری رفتاری اجتناب‌ناپذیر نیست و می‌توان با استفاده از روش‌های مناسب، آن را کاهش داد یا از بروز آن پیشگیری کرد. از جمله راهکارهای مطرح‌شده در متن می‌توان به درمان اختلالات عصبی و روان‌شناختی، اصلاح عوامل زمینه‌ساز، استفاده از الگوهای رفتاری غیرپرخاشگرانه و مداخلات شناختی اشاره کرد. همچنین پژوهش بیان می‌کند که آموزش هوش هیجانی و به‌کارگیری شیوه‌های صحیح فرزندپروری می‌تواند در مدیریت هیجان‌ها و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه نوجوانان مؤثر باشد. از آنجا که پرخاشگری یکی از هیجان‌های مهم انسانی است و مدیریت هیجان‌ها یکی از مؤلفه‌های اصلی هوش هیجانی به شمار می‌رود، ارتباط این دو متغیر با سبک فرزندپروری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

    هدف اصلی این پژوهش، مطالعه رابطه سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان دختر عنوان شده است. اهداف فرعی نیز بررسی رابطه سبک فرزندپروری با هوش هیجانی و بررسی رابطه سبک فرزندپروری با پرخاشگری در میان نوجوانان دختر را شامل می‌شود. بر همین اساس، سؤال اصلی پژوهش این است که آیا بین سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری نوجوانان دختر رابطه وجود دارد یا خیر. همچنین دو سؤال فرعی درباره ارتباط سبک فرزندپروری با هر یک از متغیرهای هوش هیجانی و پرخاشگری مطرح شده است. فرضیه‌های پژوهش نیز بر وجود رابطه معنادار میان سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری تأکید دارند.

    در معرفی متغیرهای تحقیق، سبک فرزندپروری والدین به عنوان متغیر پیش‌بین و هوش هیجانی و پرخاشگری نوجوانان دختر به عنوان متغیرهای ملاک معرفی شده‌اند. همچنین پژوهش برای هر یک از متغیرها تعاریف مفهومی و عملیاتی ارائه کرده است. سبک فرزندپروری به مجموعه رفتارها و روش‌هایی گفته می‌شود که والدین برای هدایت، کنترل و اجتماعی کردن فرزندان خود به کار می‌گیرند. هوش هیجانی نیز توانایی شناخت، تنظیم و مدیریت احساسات خود و دیگران و استفاده از این اطلاعات برای هدایت رفتار و تصمیم‌گیری تعریف شده است. پرخاشگری نیز رفتاری عمدی برای آسیب رساندن به افراد یا اشیاء است که می‌تواند به صورت کلامی، جسمانی یا تخریب اموال بروز پیدا کند. برای سنجش این متغیرها از پرسشنامه سبک فرزندپروری بامریند، پرسشنامه هوش هیجانی شوت و همکاران و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری استفاده شده است.

    یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که میان سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری نوجوانان دختر رابطه معناداری وجود دارد. همچنین بین سبک فرزندپروری و هوش هیجانی به صورت جداگانه و بین سبک فرزندپروری و پرخاشگری نیز رابطه معنادار مشاهده شده است. این نتایج بیانگر آن است که شیوه تعامل والدین با فرزندان، میزان حمایت، کنترل، پاسخ‌گویی و کیفیت روابط خانوادگی می‌تواند بر توانایی نوجوانان در مدیریت هیجان‌ها و همچنین بر میزان بروز رفتارهای پرخاشگرانه تأثیرگذار باشد. بر اساس یافته‌های تحقیق، انتخاب شیوه مناسب فرزندپروری می‌تواند به تقویت هوش هیجانی، بهبود سلامت روان و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در نوجوانان دختر کمک کند و نتایج این پژوهش می‌تواند برای خانواده‌ها، معلمان، مشاوران، روان‌شناسان، آموزش و پرورش و سایر نهادهای مرتبط با سلامت روان نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

    Abstract

         Objective: This study was conducted to clarify the relationship between parenting style and emotional intelligence and aggression in adolescent girls. Method: The research method was correlation and the statistical population consisted of 582 high school girl students from the Siyahkal city in the 93-94 school year that 234 students were selected by stratified random sampling and they responded to questionnaires parenting style, emotional intelligence and aggression. Data were analyzed using Pearson bivariate regression analysis with SPSS software. Results: The results showed that there is a relationship between parenting style and emotional intelligence and aggression in adolescent girls with a 0.99 0f confidence level and 0.01 of error level. There is a relationship between parenting style and emotional intelligence in adolescent girls with a 0.99 0f confidence level and 0.01 of error level. There is a relationship between parenting style and aggression in adolescent girls with a 0.99 0f confidence level and 0.01 of error level.

    Keywords: Parenting Style, Emotional Intelligence, Aggression

     

  • فهرست پایان نامه رابطه سبک فرزند پروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان دختر

    فهرست:

    فهرست مطالب

    عنوان /  صفحه

     

    چکیده فارسی.. 1

                 فصل اول: کلیات تحقیق.. 2

    1-1- مقدمه. 3

    1-2- بیان مسأله. 4

    1-3- اهمیت و ضرورت تحقیق.. 6

    1-4- اهداف تحقیق.. 7

    1-5- سؤالات تحقیق.. 8

    1-6- فرضیه های تحقیق.. 8

    1-7- معرفی متغیرها و نقش آن ها در تحقیق.. 8

    1-8- تعاریف مفهومی و عملیاتی متغیرهای تحقیق.. 9

                 فصل دوم: مرور منابع، ادبیات تحقیق، پیشینه تحقیق.. 10

    2-1- مقدمه. 11

    2-2- راه های انتخاب روش های تربیتی.. 11

    2-3- تعریف سبک های فرزندپروری.. 12

    2-4- عوامل مؤثر بر سبک های فرزندپروری.. 13

    2-5- تکنیک های والدین جهت اعمال کنترل. 15

    2-6- سنخ شناسی فرزندپروری.. 17

    2-7- روابط والدین- فرزندان در ادوار مختلف... 20

    2-8- انواع تیپ های خانواده 23

    2-9- سبک های فرزندپروری.. 23

    2-10- تاریخچه هوش هیجانی.. 29

    2-11- هوش هیجانی چیست؟. 31

    2-12- نظریه هایی در باب هوش... 32

    2-13- هیجان چیست؟. 34

    2-14- فواید هیجان. 37

    2-15- زیان های هیجان. 38

    2-16- نقش هیجان ها در هوش... 38

    2-17- هوشبهر و هوش هیجانی.. 39

    2-18- مؤلفه های هوش هیجانی.. 41

    2-19- هوش هیجانی و موفقیت شغلی.. 43

    2-20- هوش هیجانی و سلامت.. 43

    2-21- چه کسی به هوش هیجانی (EQ) نیاز دارد؟. 44

    2-22- کاربردهای هوش هیجانی در محیط کار. 50

    2-23- تعریف پرخاشگری.. 52

    2-24- نشانه های پرخاشگری.. 53

    2-25- انواع رفتارهای پرخاشگرانه. 53

    2-26- انواع پرخاشگری از لحاظ تعداد افراد 57

    2-27- نظریه های پرخاشگری.. 58

    2-28- عوامل مؤثر در بروز پرخاشگری.. 60

    2-29- عوامل تشدید کننده پرخاشگری.. 68

    2-30- اصول پیشگیری از رفتارهای پرخاشگرانه. 68

    2-31- شیوه هایی برای کنترل پرخاشگری.. 69

    2-32- روش های برخورد با جریان پرخاشگری.. 71

    2-33- تحقیقات داخلی و خارجی انجام شده پیرامون موضوع تحقیق.. 75

                 فصل سوم: روش شناسی تحقیق.. 81

    3-1- مقدمه. 82

    3-2- روش پژوهش... 82

    3-3- جامعه آماری.. 82

    3-4- جمعیت نمونه. 82

    3-5- روش نمونه گیری.. 82

    3-6- روش های جمع آوری داده ها 83

    3-7- ابزار اندازه گیری داده ها 83

    3-8- مراحل و چگونگی اجرای پژوهش... 85

    3-9- روش تجزیه و تحلیل داده ها 85

                 فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده ها و یافته های تحقیق.. 87

    4-1- مقدمه. 88

    4-2- تجزیه توصیفی داده ها 88

    4-3- تحلیل استنباطی داده ها 97

                 فصل پنجم : بحث ، نتیجه گیری و پیشنهادات.. 104

    5-1- مقدمه. 105

    5-2- یافته های توصیفی.. 105

    5-3- بحث و بررسی فرضیه ها 106

    5-4- محدودیت های پژوهش... 109

    5-5- پیشنهادها 110

                 منابع و مأخذ 111

    منابع فارسی.. 112

    منابع انگلیسی.. 117

                 پیوست ها 120

    پرسشنامه ها 121

    محاسبات آماری.. 129

    چکیده انگلیسی.. 138

    منبع:

    منابع و مأخذ

    منابع فارسی

       1- آقایار، ادیب. (1386). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر پرخاشگری دانش آموزان پسر سال اول دبیرستان. مجله بهبود دانشگاه علوم پزشکی کرمان، سال 14، دوره 3، صص 210-198.

       2- آقایی نژاد، جان بابا؛ فرامرزی، سالار و عابدی، احمد. (1392). تأثیر یک دوره فعالیت منظم ورزشی بر پرخاشگری دانش آموزان عقب مانده ذهنی آموزش پذیر. مجله رشد و یادگیری حرکتی-ورزشی، شماره 12، صص 105-91.

       3- احمدی رق آبادی، علی. (1389). بررسی ارتباط هوش هیجانی و بهداشت روانی در دانش آموزان مقطع پیش دانشگاهی شهر رشت. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه گیلان، دانشکده علوم انسانی.

       4- اقدسی، علی نقی؛ نجفی، سولماز؛ اسماعیلی، رقیه؛ پناه علی، امیر و محمدی، اکبر. (1392). مقایسه شیوه های فرزندپروری والدین نوجوانان پسر بزهکار و عادی. مجله زن و مطالعات خانواده، سال 4، شماره 13، صص 151-141.

       5- اکبر زاده، نسرین. (1388). هوش هیجانی دیدگاه مایر و سالووی و دیگران. تهران: انتشارات فارابی.

       6- بقرآبادی، قاسم؛ شریفی درآمدی، پرویز و دولت آبادی، شیوا. (1389). بررسی تأثیر شن درمانی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر ناشنوا. مجله مطالعات روان شناختی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه الزهرا، دوره 6، شماره 1، صص 17-1.

       7- بیرامی، منصور؛ بهادری، علی اکبر و خسروشاهی، جعفر. (1389). ارتباط شیوه تربیتی والدین با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان راهنمایی. مجله علوم تربیتی، سال 7، شماره 10، ص 21-1.

       8- پارسا، نسرین. (1390). هوش هیجانی. تهران: انتشارات رشد.

       9- پرچم، اعظم؛ فاتحی زاده، مریم و اله یاری، حمیده. (1391). مقایسه سبک های فرزندپروری بامریند با سبک فرزندپروری مسؤلانه در اسلام. مجله پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، سال 20، شماره 14، صص 138-115.

       10- پورابراهیم، تقی؛ حیدری، جعفر و خوش کنش، ابوالقاسم. (1390). رابطه شیوه های فرزندپروری با سبک های هویت یابی و گرایش به مشاغل در نوجوانان. فصلنامه مشاوره شغلی و سازامنی، دوره 3، شماره 8، صص 24-11.

       11- حبیبی، زهره؛ خسروجاوی، مهناز و حسین خانزاده، عباسعلی. (1393). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر راهبردهای مقابله با تنیدگی در افراد با آسیب بینایی. مجله پرستاری و مامایی جامع نگر، سال 24، شماره 71، صص 29-21.

       12- حسن زاده، رمضان. (1391). روش های پژوهش در علوم رفتاری. تهران: نشر ساوالان.

       13- حسینی انجدانی، امین. (1387). مقایسه مهارت های حل مسأله اجتماعی دانش آموزان عادی و دارای اختلالات رفتاری 9 و 15 ساله شهر تهران در سال تحصیلی 1377. پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی تهران.

       14- حسینی نسب، سیدداوود؛ احمدیان، فاطمه و روان بخش، محمدحسین. (1387). بررسی رابطۀ   شیوه های فرزندپروری با خودکارآمدی و سلامت روانی دانش آموزان. مطالعات تربیتی و  روان شناسی، دوره 9، شماره 1، صص 37-21.

       15- حیدری، بهاءالدین. (1387). مقایسه سلامت روانی و شیوه های فرزندپروری والدین کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/فزون کشی عادی. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته روانشناسی تربیتی.

       16- خانجانی، زینب و محمودزاده، رقیه. (1392). مقایسه شیوه های فرزندپروری و اختلالات رفتاری کودکان مادران شاغل و غیرشاغل. فصلنامه علمی-پژوهشی زن و فرهنگ، سال 4، شماره 16، صص 52-37.

       17- دهشیری، غلامرضا. (1387). هنجاریابی و برسی ساختار عاملی پرسشنامه بهر هیجانی بار-اون بر روی دانشجویان دانشگاه های شهر تهران. پایان نامه کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشگاه علامه طباطبایی.

       18- رضایی، اکبر و مددخواه، شبنم. (1388). رابطه سبک های فرزندپروری و باورهای معرفت شناختی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه. فصلنامه علوم تربیتی، سال دوم، شماره 5.

       19- رق آبادی، علی. (1386). بررسی ارتباط هوش هیجانی و بهداشت روانی در دانش آموزان مقطع پیش دانشگاهی شهر رشت. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه گیلان، دانشکده علوم انسانی.

       20- رئیسی، فاطمه؛ انیسی، جعفر؛ یزدی، سیده منصوره؛ زمانی، مریم؛ رشیدی، سمیه. (1387). مقایسه سلامت روان و شیوه های فرزندپروری در بین افراد معتاد و غیرمعتاد. مجله علوم رفتاری، دوره 2، شماره 1، صص 41-33.

       21- زارعان، مصطفی و بخشی پور، عباس. (1386). بررسی سلامت عمومی و هوش هیجانی دانشجویان. پایان نامه کارشناسی دانشگاه تبریز.

       22- زینت مطلق، فاضل؛ احمدی جویباری، تورج؛ جلیلیان، فرزاد؛ میرزایی علویجه، مهدی؛ آقایی، عباس و کریم زاده شیرازی، کامبیز. (1392). بررسی شیوع و عوامل مرتبط با پرخاشگری در بین نوجوانان شهر یاسوج. مجله تحقیقات نظام سلامت، سال 9، شماره 3، صص 319-312.

       23- شریفی درآمدی، پرویز. (1386). هوش هیجانی. تهران: انتشارات سپاهان.

       24- شریفی درآمدی، پرویز؛ آقایار، پرویز. (1392). هوش هیجانی، کاربرد هوش در قلمرو هیجان. اصفهان: انتشارات سپاهان. چاپ اول.

       25- صادق خانی، اسدالله؛ علی اکبری دهکردی، مهناز و کاکوجویباری، علی اصغر. (1391). مقایسه   شیوه های فرزندپروری مادران دانش آموزان پسر 7 تا 9 سال دوره ابتدایی با اختلال لجبازی-نافرمانی و عادی در شهرستان ایلام. پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور تهران.

       26- صادقی، عباس و مشکبید حقیقی، محسن. (1385). مدیریت پرخاشگری. رشت: انتشارات حق شناس.

       27- عارفی، مهدی و رضویه، احمدرضا. (1388). بررسی رابطه پرخاشگری آشکار و ارتباطی با سازگاری عاطفی اجتماعی دانش آموزان دختر و پسر. مجله دانش و پژوهش در روانشناسی، شماره 13، صص 125-113.

       28- عالیپور بیرگانی، سیروس؛ مکتبی، غلامحسین؛ شهنی ییلاق، منیجه و مفردنژاد، ناهید. (1390). رابطه ویژگی های شخصیتی با خودناتوان سازی تحصیلی و مقایسه شیوه های فرزندپروری از لحاظ متغیر اخیر در دانش آموزان سال سوم دبیرستانی. مجله دستاوردهای روانشناختی دانشگاه شهید چمران اهواز، دوره 4، سال 18، شماره 2، صص 154-135.

       29- عسگری، پرویز؛ حیدری، علیرضا و ستایش نیا، الهه. (1389). مقایسه میزان اضطراب، افسردگی و پرخاشگری نوجوانان با توجه به سطوح پراشتهایی روانی. مجله اندیشه رفتار، دوره 4، شماره 16، صص 66-59.

       30- علی پور، محبوبه. (1386). بررسی سازگاری اجتماعی کودکان شاهد از طریق آزمون ترسیم خانواده. پایان نامه کارشناسی دانشکده علوم اجتماعی و روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.

       31- فرامرزی، سالار؛ تقی پور جوان، عباسعلی، دهقانی، مصطفی و مرادی، محمدرضا. (1392). مقایسه سبک های دلبستگی و شیوه های فرزندپروری مادران دانش آموزان عادی و دانش آموزان با اختلال یادگیری. دوماهنامه علمی-پژوهشی جنتاشاپیر، دوره 4، شماره 3، صص 254-245.

       32- فرجاد، محمداحسانو محمدی اصل، جواد. (1387). اثربخشی تمرینات جسمانی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان آهسته گام. نشریه رشد و یادگیری حرکتی- ورزشی، شماره 8، دوره 37، صص 66-52.

       33- فرمیهنی فراهانی، محسن. (1390). فرهنگ توصیفی علوم تربیتی. تهران: انتشارات اسرار دانش.

       34- کریمی، یاسر. (1385). روانشناسی اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه پیام نور.

       35- گنجعلی بنجاور، علیرضا. (1388). بررسی ثمربخشی مداخلات روانی- تربیتی بر هوش هیجانی و سلامت روان دانش آموزان مقطع متوسطه شهر زاهدان. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم پزشکی ایران، انستیتو روانپزشکی تهران.

       36- گنجه، سیدعلیرضا؛ دهستانی، مهدی و زاده محمدی، علی. (1392). مقایسه اثربخشی آموزش مهارت حل مسأله و هوش هیجانی در کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر دبیرستانی. مجله دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی، سال 14، شماره 2، صص 50-38.

       37- لواف پور نوری، فرشاد؛ زهراکار، کیانوش و ثنایی ذاکر، باقر. (1391). بررسی اثربخشی بخشایش درمانی گروهی در کاهش پرخاشگری نوجوانان پرخاشگر 11 تا 13 ساله شهرستان دزفول. مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، دوره 20، شماره 4، صص 500-489.

       38- محمدی، اکرم؛ نقدی، اسداله؛ علی وردی نیا، اکبر و کیانی، محسن. (1389). بررسی جامعه شناختی رابطه سرمایه اجتماعی و اعتیاد اینترنتی در بین جوانان شهر همدان. فصلنامه پژوهش جوانان، فرهنگ و جامعه، شماره 5، صص 27-1.

       39- مداحی، محمدابراهیم؛ لیاقت، ریتا؛ صمدزاده، منا و مرادی، ایرج. (1390). بررسی تعامل رفتار سازشی و شیوه های فرزندپروری. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته خانواده درمانی ذانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.

       40- مسعودنیا، ابراهیم. (1388). پرخاشگری و رفتار ضداجتماعی در نوجوانان؛ ارزیابی نظریه پالایش پرخاشگری. مجله روانشناسی، سال 13، شماره 2، صص 152-138.

       41- نقدی، هادی؛ ادیب راد، نسترن و نورانی پور، رحمت الله. (1389). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر پرخاشگری دانش آموزان پسر سال اول دبیرستان. فصلنامه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، سال 14، شماره 3، صص 218-211.

       42- نیکوگفتار، محمود. (1388). آموزش هوش هیجانی، ناگویی خلقی، سلامت عمومی و پیشرفت تحصیلی. فصلنامه روانشناسان ایرانی، سال 5، شماره 19، صص 56-29.

       43- وزیری، شهرام و لطفی عظیمی، افسانه. (1390). تأثیر آموزش همدلی در کاهش پرخاشگری نوجوانان. مجله روانشناسی تحولی، سال 8، شماره 30، صص 175-167.

       44- هاشمی، محبوبه؛ میرزمانی، سیدمحمود؛ داورمنش، عباس؛ صالحی، مسعود و نژادی کاشانی، غزاله. (1389). تأثیر نمایش عروسکی در کاهش پرخاشگری دانش آموزان دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر. مجله توانبخشی اعصاب کودکان، دوره 11، شماره 5، صص 93-88.

       45- یارمحمدیان، احمد، فرزانه خو، مرجان و مولوی، حسین. (1388). تأثیر عملکرد کلی خانواده بر وضعیت هویت دانش آموزان. مجله علوم رفتاری، سال 2، شماره 3، صص 142-135.

     

     

    منابع انگلیسی

       46- Animasahun, R.; Beverley, A., Kir, N.S., Schutte, D. (2010). Intelligence quotient, emotional intelligence and spiritual intelligence as correlates of prison adjustment among in mates in Nigeria prison. Journal of Social Sciences, 22 (2): 121-128.

       47- Animasahun, R.; Beverley, A., Kir, N.S., Schutte, D. (2010). Intelligence quotient, emotional intelligence and spiritual intelligence as correlates of prison adjustment among in mates in Nigeria prison. Journal of Social Sciences, 22 (2): 121-128.

       48- Asher, A. (2006). Exploring the Relationship BETWEEN parenting Styles and Juvenile Delinquency, A Thesis Submitted to the Faculty of Miami University in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Master of Science Department of Family Studies and Social Work.

       49- Aunola, K. & Nurmi, J. E. (2012). The role of parenting styles in children’s problem behavior. Child Development, 76, 1144-1159.

       50- Austin, E. J. Saklofske, D. H. & Egan, V. (2005). Personality. Well-being and health correlates of trait emotional Intelligence. Personality and Individual differences, 38, 547-558.

       51- Bar-on, R.; Parker, D.A. (1980). The handbook of emotional intelligence sanfrancisco .Jossy-BassBook.First Edation, 3-490.

       52- Baumrind, D. (1972). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. J Early Adolescence 1972; 11(1):56-95.

       53- Bekendam, C. (2010). Family And Dimensious of Emotional Intelligence .Dissertation Abstraets International, Vol 58(4).2109-2122.

      54- Berent, T. S. (2011). Child development. Second. London, Brown and benchmark publisher.

       55- Berns RM. (2006). Child Family, School, Community: Socialization and Support. New York: Wadsworth Publishing Company; 2011.

      56- Beyer, S. (2011). Maternal employment and children academic achievement: parenting styles as mediating variable. Developmental Reviwe, Volume 15, Issue 2, 212-253.

       57- Buss, A.H., & Perry, M. (1992). The Aggression Questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology. 63 (3), 452-459.

       58- Ceci, E. (1990). Intelligence quotient, emotional intelligence and spiritual intelligence as correlates of prison adjustment among in mates in Nigeria prison.

    Journal of Social Sciences, 22 (2): 121-128.

       59- Chamorro-Premuzic, T., Bennett, E. & Furnham, A. (2007). The happy personality: Mediational role of trait emotional intelligence. Personality and Individual Difference, 42, 1633-1639.

       60- Chan, H. & Sjöberg, L. (2008). Emotional intelligence and life adjustment. In: Cassady JC, Eissa MA. Emotional intelligence: perspectives on educational & positive psychology. 1th Ed. New York: Peter Lang Publishing; 169-184.

       61- Ciarrochi, J. Deane, F. P. & Anderson, S. (2009). Emotional intelligence moderates the relationship between stress and mental health. Personality and individual differences, 32, 197–209.

       62- Cue, B. (1930). Positive parenting. NY: Pearson Company Inc. Violent Behavior, 9,247-269.

       63- Douglas, K. S., & Dutton, D. G. (2011). Assessing the link between stalking and domestic violence. Aggression and Violent Behavior, 6, 519-545.

       64- Dunn, J. M. and Fait, H. F. (2010). "Special physical education:  adapted, individualized developmental". The University of Viriginia, W.C. Brown.

       65- Embregts, P.; Didden, R.; Schreuder, N.; Huitink, C.; van Nieuwenhuijzen, M.  (2009) Aggressive behavior in individuals with moderate to borderline intellectual disabilities who live in a residential facility: an evaluation of functional variables. Res Dev Disabil. 2009 Aug; 30(4):682-688.

       66- Gerits، L.، Derksen، J. L.، Verbruggen، A. B.، & Katzko. M. (2005). Emotional Intelligence profiles of nurses caring for people with severe behavior problems. Personality and Individual differences، 38، 33-34.

      67 - Glasgow, K. L., Dornbusch, S. M., Troyer, L., Steinberg, L., & Ritter, P. L. (2007). Parental styles, adolescent, sattrivutions, and child development, 68(3), 507-529.

       68- Golman, D. (2009). Emotional in telligence. London: Bloom sbury publishing.

       69- Hochensoon, G. (1965). Reducing aggressive behavior in boys with a social cognitive group treatment: Results of a randomized, controlled Trial. Journal of American Academy.

       70- Holenstein, T. (2011). Rigidity in parent-child interaction early childhood. Journal of Abnormal Child Psychology, 32 (4), 595-607.

       71- Hunt, N. & Evans, D. (2004). Predicting traumatic stress using emotional intelligence. Behavior Research and Therapy, 42, 791-798.

       72- Jaff, A. (2012). Durg use and aggression: The effect of rumination and other person related variables. California State University Long Beach Psychology.

      73- Lamborn, S.D., Mounts, N. S. Stninbery 1. & Do busch, S. M. (2012). Authoritive, authoritarian, indulgent, and neglectful family's child Development, 6, 1046-1005.

       74- Lawrence, E.J. (1966). Priming emotion using metaphors reprehensive of family functioning. AUETD home Graduate School Auburn Libraries help @ auburn. Educational chat.

       75- Maccoby, E. E., & Martin, J. A. (2012). Socialization in the context of the family: parent child interaction. In P.H. Mussen (Ea & E. M. Hetherington (Vol. Ed.), Hand book of child psychology: Vol. 4. Socialization, personality, and social development (4thed, pp.1-101). New York: wily.

       76- Mayer, J.D; Dunkel-Schetter, C., Delongis, A., & Gruen, R. (2007). Stracural Division of Personality and the Classification of Traits .Review Of Genral Psychology.7, 381-401.

       77- Mccelland, W. (1998). Development and Preliminary validation of an emotional self- efficacy scale. Personality and Individual Differences, 45 (5), 432- 436.

       78- Nicholson, S. (2013). Anger management revolution studies distribution. Company inc. of child Adolescent psychiatry, 43(12), 1478- 1487.

      79- Okorodudu, G. N. (2010). Influence of parenting styles on Adolescent Delinquency in Delta Central Senatorial District. Edo Journal of Counseling, vol, 3, No.1.

       80- Onder, A., & Gülay, H. (2009). Reliability and validity of parenting styles & dimensions questionnaire. Journal of Procedia Social and Behavioral Sciences 1, 508–514.

       81- Palmer, J.; Trinidad, D.R. & Johnson, C. (2011). Emotional intelligence and life adjustment. In: Cassady JC, Eissa MA. Emotional intelligence: perspectives on educational & positive psychology. 1th Ed. New York: Peter Lang Publishing; 169184.

       82- Park, K. & Slabby, N. (1983). Reducing aggressive behavior in boys with a social cognitive group treatment: Results of a randomized, controlled Trial. Journal of American Academy.

       83- Richardson, D.S. & Hammock, G. S. (2007). Social context of human aggression. Are we paying too much attention to gender? Aggression and violent behaviour. 12, PP: 417-426.

       84- Robinson, C., Mandleco, B., Olsen, SF., Hart, CH. (2011). The parenting style and dimensions Questionnaire (PSQD). Handbook of family measurement techniques; thousand oaks: sage. Vol.3. p: 319-321.

       85- Schutte, N.; Malouff J M, and Thorsteinsson E. B. A (1998). Metaanalytic

    Investigation of the Relationship between Emotional Intelligence and Health. Pers Individ Dif. 42. pp: 921-933.

       86- Spence, D.; Lyons, J.B. & Schneider, T.R. (2013). The Influence of Emotional Intelligence on Performance. Pers Individ Dif. 2012. 39. pp: 693-703.

       87- Sukhodolsky, D.G., & Ruchkin, V.V. (2008). Association of Normative Beliefs and Anger with Aggression and Antisocial Behavior in Russian Male Juvenile Offenders and High School Students. Jounal of Abnormal Child Psychology.

       88- Ziglman, W. (1999). Parent Styles Associated With Self- Regulation and

    Competence in School, Journal of Educational Psychology, 81(2), 143-154.

  • منابع پایان نامه رابطه سبک فرزند پروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان دختر

       1- آقایار، ادیب. (1386). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر پرخاشگری دانش آموزان پسر سال اول دبیرستان. مجله بهبود دانشگاه علوم پزشکی کرمان، سال 14، دوره 3، صص 210-198.

       2- آقایی نژاد، جان بابا؛ فرامرزی، سالار و عابدی، احمد. (1392). تأثیر یک دوره فعالیت منظم ورزشی بر پرخاشگری دانش آموزان عقب مانده ذهنی آموزش پذیر. مجله رشد و یادگیری حرکتی-ورزشی، شماره 12، صص 105-91.

       3- احمدی رق آبادی، علی. (1389). بررسی ارتباط هوش هیجانی و بهداشت روانی در دانش آموزان مقطع پیش دانشگاهی شهر رشت. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه گیلان، دانشکده علوم انسانی.

       4- اقدسی، علی نقی؛ نجفی، سولماز؛ اسماعیلی، رقیه؛ پناه علی، امیر و محمدی، اکبر. (1392). مقایسه شیوه های فرزندپروری والدین نوجوانان پسر بزهکار و عادی. مجله زن و مطالعات خانواده، سال 4، شماره 13، صص 151-141.

       5- اکبر زاده، نسرین. (1388). هوش هیجانی دیدگاه مایر و سالووی و دیگران. تهران: انتشارات فارابی.

       6- بقرآبادی، قاسم؛ شریفی درآمدی، پرویز و دولت آبادی، شیوا. (1389). بررسی تأثیر شن درمانی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر ناشنوا. مجله مطالعات روان شناختی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه الزهرا، دوره 6، شماره 1، صص 17-1.

       7- بیرامی، منصور؛ بهادری، علی اکبر و خسروشاهی، جعفر. (1389). ارتباط شیوه تربیتی والدین با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان راهنمایی. مجله علوم تربیتی، سال 7، شماره 10، ص 21-1.

       8- پارسا، نسرین. (1390). هوش هیجانی. تهران: انتشارات رشد.

       9- پرچم، اعظم؛ فاتحی زاده، مریم و اله یاری، حمیده. (1391). مقایسه سبک های فرزندپروری بامریند با سبک فرزندپروری مسؤلانه در اسلام. مجله پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، سال 20، شماره 14، صص 138-115.

       10- پورابراهیم، تقی؛ حیدری، جعفر و خوش کنش، ابوالقاسم. (1390). رابطه شیوه های فرزندپروری با سبک های هویت یابی و گرایش به مشاغل در نوجوانان. فصلنامه مشاوره شغلی و سازامنی، دوره 3، شماره 8، صص 24-11.

       11- حبیبی، زهره؛ خسروجاوی، مهناز و حسین خانزاده، عباسعلی. (1393). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر راهبردهای مقابله با تنیدگی در افراد با آسیب بینایی. مجله پرستاری و مامایی جامع نگر، سال 24، شماره 71، صص 29-21.

       12- حسن زاده، رمضان. (1391). روش های پژوهش در علوم رفتاری. تهران: نشر ساوالان.

       13- حسینی انجدانی، امین. (1387). مقایسه مهارت های حل مسأله اجتماعی دانش آموزان عادی و دارای اختلالات رفتاری 9 و 15 ساله شهر تهران در سال تحصیلی 1377. پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی تهران.

       14- حسینی نسب، سیدداوود؛ احمدیان، فاطمه و روان بخش، محمدحسین. (1387). بررسی رابطۀ   شیوه های فرزندپروری با خودکارآمدی و سلامت روانی دانش آموزان. مطالعات تربیتی و  روان شناسی، دوره 9، شماره 1، صص 37-21.

       15- حیدری، بهاءالدین. (1387). مقایسه سلامت روانی و شیوه های فرزندپروری والدین کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/فزون کشی عادی. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته روانشناسی تربیتی.

       16- خانجانی، زینب و محمودزاده، رقیه. (1392). مقایسه شیوه های فرزندپروری و اختلالات رفتاری کودکان مادران شاغل و غیرشاغل. فصلنامه علمی-پژوهشی زن و فرهنگ، سال 4، شماره 16، صص 52-37.

       17- دهشیری، غلامرضا. (1387). هنجاریابی و برسی ساختار عاملی پرسشنامه بهر هیجانی بار-اون بر روی دانشجویان دانشگاه های شهر تهران. پایان نامه کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشگاه علامه طباطبایی.

       18- رضایی، اکبر و مددخواه، شبنم. (1388). رابطه سبک های فرزندپروری و باورهای معرفت شناختی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه. فصلنامه علوم تربیتی، سال دوم، شماره 5.

       19- رق آبادی، علی. (1386). بررسی ارتباط هوش هیجانی و بهداشت روانی در دانش آموزان مقطع پیش دانشگاهی شهر رشت. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه گیلان، دانشکده علوم انسانی.

       20- رئیسی، فاطمه؛ انیسی، جعفر؛ یزدی، سیده منصوره؛ زمانی، مریم؛ رشیدی، سمیه. (1387). مقایسه سلامت روان و شیوه های فرزندپروری در بین افراد معتاد و غیرمعتاد. مجله علوم رفتاری، دوره 2، شماره 1، صص 41-33.

       21- زارعان، مصطفی و بخشی پور، عباس. (1386). بررسی سلامت عمومی و هوش هیجانی دانشجویان. پایان نامه کارشناسی دانشگاه تبریز.

       22- زینت مطلق، فاضل؛ احمدی جویباری، تورج؛ جلیلیان، فرزاد؛ میرزایی علویجه، مهدی؛ آقایی، عباس و کریم زاده شیرازی، کامبیز. (1392). بررسی شیوع و عوامل مرتبط با پرخاشگری در بین نوجوانان شهر یاسوج. مجله تحقیقات نظام سلامت، سال 9، شماره 3، صص 319-312.

       23- شریفی درآمدی، پرویز. (1386). هوش هیجانی. تهران: انتشارات سپاهان.

       24- شریفی درآمدی، پرویز؛ آقایار، پرویز. (1392). هوش هیجانی، کاربرد هوش در قلمرو هیجان. اصفهان: انتشارات سپاهان. چاپ اول.

       25- صادق خانی، اسدالله؛ علی اکبری دهکردی، مهناز و کاکوجویباری، علی اصغر. (1391). مقایسه   شیوه های فرزندپروری مادران دانش آموزان پسر 7 تا 9 سال دوره ابتدایی با اختلال لجبازی-نافرمانی و عادی در شهرستان ایلام. پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور تهران.

       26- صادقی، عباس و مشکبید حقیقی، محسن. (1385). مدیریت پرخاشگری. رشت: انتشارات حق شناس.

       27- عارفی، مهدی و رضویه، احمدرضا. (1388). بررسی رابطه پرخاشگری آشکار و ارتباطی با سازگاری عاطفی اجتماعی دانش آموزان دختر و پسر. مجله دانش و پژوهش در روانشناسی، شماره 13، صص 125-113.

       28- عالیپور بیرگانی، سیروس؛ مکتبی، غلامحسین؛ شهنی ییلاق، منیجه و مفردنژاد، ناهید. (1390). رابطه ویژگی های شخصیتی با خودناتوان سازی تحصیلی و مقایسه شیوه های فرزندپروری از لحاظ متغیر اخیر در دانش آموزان سال سوم دبیرستانی. مجله دستاوردهای روانشناختی دانشگاه شهید چمران اهواز، دوره 4، سال 18، شماره 2، صص 154-135.

       29- عسگری، پرویز؛ حیدری، علیرضا و ستایش نیا، الهه. (1389). مقایسه میزان اضطراب، افسردگی و پرخاشگری نوجوانان با توجه به سطوح پراشتهایی روانی. مجله اندیشه رفتار، دوره 4، شماره 16، صص 66-59.

       30- علی پور، محبوبه. (1386). بررسی سازگاری اجتماعی کودکان شاهد از طریق آزمون ترسیم خانواده. پایان نامه کارشناسی دانشکده علوم اجتماعی و روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.

       31- فرامرزی، سالار؛ تقی پور جوان، عباسعلی، دهقانی، مصطفی و مرادی، محمدرضا. (1392). مقایسه سبک های دلبستگی و شیوه های فرزندپروری مادران دانش آموزان عادی و دانش آموزان با اختلال یادگیری. دوماهنامه علمی-پژوهشی جنتاشاپیر، دوره 4، شماره 3، صص 254-245.

       32- فرجاد، محمداحسانو محمدی اصل، جواد. (1387). اثربخشی تمرینات جسمانی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان آهسته گام. نشریه رشد و یادگیری حرکتی- ورزشی، شماره 8، دوره 37، صص 66-52.

       33- فرمیهنی فراهانی، محسن. (1390). فرهنگ توصیفی علوم تربیتی. تهران: انتشارات اسرار دانش.

       34- کریمی، یاسر. (1385). روانشناسی اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه پیام نور.

       35- گنجعلی بنجاور، علیرضا. (1388). بررسی ثمربخشی مداخلات روانی- تربیتی بر هوش هیجانی و سلامت روان دانش آموزان مقطع متوسطه شهر زاهدان. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم پزشکی ایران، انستیتو روانپزشکی تهران.

       36- گنجه، سیدعلیرضا؛ دهستانی، مهدی و زاده محمدی، علی. (1392). مقایسه اثربخشی آموزش مهارت حل مسأله و هوش هیجانی در کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر دبیرستانی. مجله دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی، سال 14، شماره 2، صص 50-38.

       37- لواف پور نوری، فرشاد؛ زهراکار، کیانوش و ثنایی ذاکر، باقر. (1391). بررسی اثربخشی بخشایش درمانی گروهی در کاهش پرخاشگری نوجوانان پرخاشگر 11 تا 13 ساله شهرستان دزفول. مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، دوره 20، شماره 4، صص 500-489.

       38- محمدی، اکرم؛ نقدی، اسداله؛ علی وردی نیا، اکبر و کیانی، محسن. (1389). بررسی جامعه شناختی رابطه سرمایه اجتماعی و اعتیاد اینترنتی در بین جوانان شهر همدان. فصلنامه پژوهش جوانان، فرهنگ و جامعه، شماره 5، صص 27-1.

       39- مداحی، محمدابراهیم؛ لیاقت، ریتا؛ صمدزاده، منا و مرادی، ایرج. (1390). بررسی تعامل رفتار سازشی و شیوه های فرزندپروری. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته خانواده درمانی ذانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.

       40- مسعودنیا، ابراهیم. (1388). پرخاشگری و رفتار ضداجتماعی در نوجوانان؛ ارزیابی نظریه پالایش پرخاشگری. مجله روانشناسی، سال 13، شماره 2، صص 152-138.

       41- نقدی، هادی؛ ادیب راد، نسترن و نورانی پور، رحمت الله. (1389). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر پرخاشگری دانش آموزان پسر سال اول دبیرستان. فصلنامه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، سال 14، شماره 3، صص 218-211.

       42- نیکوگفتار، محمود. (1388). آموزش هوش هیجانی، ناگویی خلقی، سلامت عمومی و پیشرفت تحصیلی. فصلنامه روانشناسان ایرانی، سال 5، شماره 19، صص 56-29.

       43- وزیری، شهرام و لطفی عظیمی، افسانه. (1390). تأثیر آموزش همدلی در کاهش پرخاشگری نوجوانان. مجله روانشناسی تحولی، سال 8، شماره 30، صص 175-167.

       44- هاشمی، محبوبه؛ میرزمانی، سیدمحمود؛ داورمنش، عباس؛ صالحی، مسعود و نژادی کاشانی، غزاله. (1389). تأثیر نمایش عروسکی در کاهش پرخاشگری دانش آموزان دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر. مجله توانبخشی اعصاب کودکان، دوره 11، شماره 5، صص 93-88.

       45- یارمحمدیان، احمد، فرزانه خو، مرجان و مولوی، حسین. (1388). تأثیر عملکرد کلی خانواده بر وضعیت هویت دانش آموزان. مجله علوم رفتاری، سال 2، شماره 3، صص 142-135.

     

     

    منابع انگلیسی

       46- Animasahun, R.; Beverley, A., Kir, N.S., Schutte, D. (2010). Intelligence quotient, emotional intelligence and spiritual intelligence as correlates of prison adjustment among in mates in Nigeria prison. Journal of Social Sciences, 22 (2): 121-128.

       47- Animasahun, R.; Beverley, A., Kir, N.S., Schutte, D. (2010). Intelligence quotient, emotional intelligence and spiritual intelligence as correlates of prison adjustment among in mates in Nigeria prison. Journal of Social Sciences, 22 (2): 121-128.

       48- Asher, A. (2006). Exploring the Relationship BETWEEN parenting Styles and Juvenile Delinquency, A Thesis Submitted to the Faculty of Miami University in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Master of Science Department of Family Studies and Social Work.

       49- Aunola, K. & Nurmi, J. E. (2012). The role of parenting styles in children’s problem behavior. Child Development, 76, 1144-1159.

       50- Austin, E. J. Saklofske, D. H. & Egan, V. (2005). Personality. Well-being and health correlates of trait emotional Intelligence. Personality and Individual differences, 38, 547-558.

       51- Bar-on, R.; Parker, D.A. (1980). The handbook of emotional intelligence sanfrancisco .Jossy-BassBook.First Edation, 3-490.

       52- Baumrind, D. (1972). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. J Early Adolescence 1972; 11(1):56-95.

       53- Bekendam, C. (2010). Family And Dimensious of Emotional Intelligence .Dissertation Abstraets International, Vol 58(4).2109-2122.

      54- Berent, T. S. (2011). Child development. Second. London, Brown and benchmark publisher.

       55- Berns RM. (2006). Child Family, School, Community: Socialization and Support. New York: Wadsworth Publishing Company; 2011.

      56- Beyer, S. (2011). Maternal employment and children academic achievement: parenting styles as mediating variable. Developmental Reviwe, Volume 15, Issue 2, 212-253.

       57- Buss, A.H., & Perry, M. (1992). The Aggression Questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology. 63 (3), 452-459.

       58- Ceci, E. (1990). Intelligence quotient, emotional intelligence and spiritual intelligence as correlates of prison adjustment among in mates in Nigeria prison.

    Journal of Social Sciences, 22 (2): 121-128.

       59- Chamorro-Premuzic, T., Bennett, E. & Furnham, A. (2007). The happy personality: Mediational role of trait emotional intelligence. Personality and Individual Difference, 42, 1633-1639.

       60- Chan, H. & Sjöberg, L. (2008). Emotional intelligence and life adjustment. In: Cassady JC, Eissa MA. Emotional intelligence: perspectives on educational & positive psychology. 1th Ed. New York: Peter Lang Publishing; 169-184.

       61- Ciarrochi, J. Deane, F. P. & Anderson, S. (2009). Emotional intelligence moderates the relationship between stress and mental health. Personality and individual differences, 32, 197–209.

       62- Cue, B. (1930). Positive parenting. NY: Pearson Company Inc. Violent Behavior, 9,247-269.

       63- Douglas, K. S., & Dutton, D. G. (2011). Assessing the link between stalking and domestic violence. Aggression and Violent Behavior, 6, 519-545.

       64- Dunn, J. M. and Fait, H. F. (2010). "Special physical education:  adapted, individualized developmental". The University of Viriginia, W.C. Brown.

       65- Embregts, P.; Didden, R.; Schreuder, N.; Huitink, C.; van Nieuwenhuijzen, M.  (2009) Aggressive behavior in individuals with moderate to borderline intellectual disabilities who live in a residential facility: an evaluation of functional variables. Res Dev Disabil. 2009 Aug; 30(4):682-688.

       66- Gerits، L.، Derksen، J. L.، Verbruggen، A. B.، & Katzko. M. (2005). Emotional Intelligence profiles of nurses caring for people with severe behavior problems. Personality and Individual differences، 38، 33-34.

      67 - Glasgow, K. L., Dornbusch, S. M., Troyer, L., Steinberg, L., & Ritter, P. L. (2007). Parental styles, adolescent, sattrivutions, and child development, 68(3), 507-529.

       68- Golman, D. (2009). Emotional in telligence. London: Bloom sbury publishing.

       69- Hochensoon, G. (1965). Reducing aggressive behavior in boys with a social cognitive group treatment: Results of a randomized, controlled Trial. Journal of American Academy.

       70- Holenstein, T. (2011). Rigidity in parent-child interaction early childhood. Journal of Abnormal Child Psychology, 32 (4), 595-607.

       71- Hunt, N. & Evans, D. (2004). Predicting traumatic stress using emotional intelligence. Behavior Research and Therapy, 42, 791-798.

       72- Jaff, A. (2012). Durg use and aggression: The effect of rumination and other person related variables. California State University Long Beach Psychology.

      73- Lamborn, S.D., Mounts, N. S. Stninbery 1. & Do busch, S. M. (2012). Authoritive, authoritarian, indulgent, and neglectful family's child Development, 6, 1046-1005.

       74- Lawrence, E.J. (1966). Priming emotion using metaphors reprehensive of family functioning. AUETD home Graduate School Auburn Libraries help @ auburn. Educational chat.

       75- Maccoby, E. E., & Martin, J. A. (2012). Socialization in the context of the family: parent child interaction. In P.H. Mussen (Ea & E. M. Hetherington (Vol. Ed.), Hand book of child psychology: Vol. 4. Socialization, personality, and social development (4thed, pp.1-101). New York: wily.

       76- Mayer, J.D; Dunkel-Schetter, C., Delongis, A., & Gruen, R. (2007). Stracural Division of Personality and the Classification of Traits .Review Of Genral Psychology.7, 381-401.

       77- Mccelland, W. (1998). Development and Preliminary validation of an emotional self- efficacy scale. Personality and Individual Differences, 45 (5), 432- 436.

       78- Nicholson, S. (2013). Anger management revolution studies distribution. Company inc. of child Adolescent psychiatry, 43(12), 1478- 1487.

      79- Okorodudu, G. N. (2010). Influence of parenting styles on Adolescent Delinquency in Delta Central Senatorial District. Edo Journal of Counseling, vol, 3, No.1.

       80- Onder, A., & Gülay, H. (2009). Reliability and validity of parenting styles & dimensions questionnaire. Journal of Procedia Social and Behavioral Sciences 1, 508–514.

       81- Palmer, J.; Trinidad, D.R. & Johnson, C. (2011). Emotional intelligence and life adjustment. In: Cassady JC, Eissa MA. Emotional intelligence: perspectives on educational & positive psychology. 1th Ed. New York: Peter Lang Publishing; 169184.

       82- Park, K. & Slabby, N. (1983). Reducing aggressive behavior in boys with a social cognitive group treatment: Results of a randomized, controlled Trial. Journal of American Academy.

       83- Richardson, D.S. & Hammock, G. S. (2007). Social context of human aggression. Are we paying too much attention to gender? Aggression and violent behaviour. 12, PP: 417-426.

       84- Robinson, C., Mandleco, B., Olsen, SF., Hart, CH. (2011). The parenting style and dimensions Questionnaire (PSQD). Handbook of family measurement techniques; thousand oaks: sage. Vol.3. p: 319-321.

       85- Schutte, N.; Malouff J M, and Thorsteinsson E. B. A (1998). Metaanalytic

    Investigation of the Relationship between Emotional Intelligence and Health. Pers Individ Dif. 42. pp: 921-933.

       86- Spence, D.; Lyons, J.B. & Schneider, T.R. (2013). The Influence of Emotional Intelligence on Performance. Pers Individ Dif. 2012. 39. pp: 693-703.

       87- Sukhodolsky, D.G., & Ruchkin, V.V. (2008). Association of Normative Beliefs and Anger with Aggression and Antisocial Behavior in Russian Male Juvenile Offenders and High School Students. Jounal of Abnormal Child Psychology.

       88- Ziglman, W. (1999). Parent Styles Associated With Self- Regulation and

    Competence in School, Journal of Educational Psychology, 81(2), 143-154.

  • ثبت سفارش
    عنوان محصول
    قیمت