پایان نامه بررسی تاثیر بازی درمانی شناختی رفتاری برمهارت¬های ارتباطی کودکان درخودمانده 10-7 ساله با عملکرد بالا

  • Code: # 29981

  • تعداد صفحات: 89
  • فرمت فایل: word
  • سال: 1393
  • مقطع: کارشناسی ارشد
  • دسته بندی: علوم تربیتی
قیمت جدید: ۳۵,۰۰۰ تومان
۶۵,۰۰۰ تومان
دانلود
  • خلاصه
  • فهرست
  • منابع
  • خلاصه پایان نامه بررسی تاثیر بازی درمانی شناختی رفتاری برمهارت¬های ارتباطی کودکان درخودمانده 10-7 ساله با عملکرد بالا

    پایان نامه جهت اخذ مدرک کارشناسی ارشد  رشته روانشاسی گرایش کودکان استثنایی

    بررسی تأثیر بازی‌درمانی شناختی-رفتاری بر مهارت‌های ارتباطی کودکان درخودمانده 7 تا 10 ساله با عملکرد بالا و نقش آن در افزایش رفتارهای ارتباطی و تعامل با همسالان.

    مقدمه:

    حوزه درخودماندگی یکی از موضوعات مهم در زمینه سلامت روان و آموزش است و مشکلات مربوط به مهارت‌های ارتباطی در کودکان درخودمانده، توجه ویژه‌ای را به مداخلات آموزشی، روان‌شناختی و توان‌بخشی معطوف کرده است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر بازی‌درمانی شناختی-رفتاری بر مهارت‌های ارتباطی کودکان درخودمانده با عملکرد بالا است. این پژوهش بر کودکانی با سن 7 تا 10 سال تمرکز دارد و نقش یک شیوه مداخله‌ای مبتنی بر بازی را در افزایش رفتارهای ارتباطی قابل مشاهده و اندازه‌گیری مورد بررسی قرار می‌دهد.

    مهارت‌های ارتباطی توانایی‌هایی هستند که فرد برای انتقال پیام به شخص دیگر و برقراری ارتباط مؤثر به آنها نیاز دارد. این مهارت‌ها شامل گوش دادن، صحبت کردن، ابراز وجود و مدیریت هیجان هستند. توجه به آموزش مهارت‌های ارتباطی به عنوان یکی از راهبردهای کاهش مشکلات ارتباطی و بهبود کیفیت زندگی مطرح شده است. برخی افراد در برقراری ارتباط کارآمد عمل نمی‌کنند و کودکان درخودمانده از جمله گروه‌هایی هستند که در این زمینه با مشکلات قابل توجهی مواجه‌اند.

    اختلال درخودماندگی از اختلالات رشدی فراگیر است که زمینه‌های مختلف رشد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. کودکان درخودمانده غالباً علاقه شدید و خاصی به دامنه محدودی از فعالیت‌ها دارند، در برابر تغییر مقاومت نشان می‌دهند و پاسخ متناسبی به محیط اجتماعی ارائه نمی‌کنند. این اختلال در اوایل کودکی ظاهر می‌شود و می‌تواند موجب اختلال مستمر در عملکردهای طبیعی شود. آسیب در مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی، همراه با علایق و فعالیت‌های کلیشه‌ای، از ویژگی‌هایی است که در متن پژوهش برای این اختلال مورد توجه قرار گرفته است.

    درخودماندگی با عملکرد بالا یکی از زیرمجموعه‌های مورد توجه در این زمینه است. این اصطلاح درباره کودکانی به کار می‌رود که اختلال درخودماندگی دارند، اما مهارت‌های فکری و یادگیری آنها در سطح طبیعی قرار دارد. کودکان درخودمانده با عملکرد بالا، با وجود برخورداری از سطح بالاتر عملکرد، همچنان ممکن است در مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی دچار نقص باشند. همین موضوع ضرورت استفاده از برنامه‌ها و مداخلاتی را مطرح می‌کند که بتوانند زمینه ایجاد انگیزه، تغییر رفتار و تسهیل ارتباط و تعامل بین‌فردی را فراهم کنند.

    برای کودکان درخودمانده برنامه‌ها و مداخلات مختلفی پیشنهاد و اجرا شده است. بسیاری از این برنامه‌ها به صورت نظام‌دار و رسمی در مدارس و درمانگاه‌های درمانی ارائه می‌شوند. در این مداخلات از ابزارهای مختلفی مانند اسباب‌بازی، کتاب، تصاویر، رایانه، تجهیزات سمعی و بصری، وسایل موسیقی و ربات‌های مناسب‌سازی‌شده برای بازی یا ارتباط با کودکان استفاده شده است. هدف این ابزارها ایجاد انگیزه، تغییر رفتار و تسهیل ارتباط و تعامل بین‌فردی است.

    بازی‌درمانی نیز به عنوان یک درمان ایمن و همساز با ویژگی‌های رشدی و شرایط کودکان درخودمانده، بخشی از مداخلات آموزشی، روان‌شناختی و توان‌بخشی این کودکان را به خود اختصاص داده است. بازی امکان ایجاد ارتباط با کودک را فراهم می‌کند و می‌تواند مشارکت او را در فرایند درمان افزایش دهد. در این میان، بازی‌درمانی شناختی-رفتاری یکی از شیوه‌هایی است که با ترکیب تکنیک‌های بازی‌درمانی و تکنیک‌های شناختی-رفتاری، برای تغییر شناخت، رفتار و مشارکت کودک در درمان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    بازی‌درمانی شناختی-رفتاری بر تعامل میان شناخت، عواطف و رفتار استوار است. در این روش، کودک از طریق بازی با فرایند درمان درگیر می‌شود و در مقایسه با برخی روش‌های درمانی، تأکید بیشتری بر مشارکت کودک دارد. این شیوه ترکیبی از تکنیک‌های سنتی بازی‌درمانی و تکنیک‌های رفتاری-شناختی است و برای کودکان کم‌سن‌وسال طراحی شده است. بازی‌درمانی شناختی-رفتاری با تکیه بر قابلیت انعطاف کودکان، نیاز به بیان شفاهی را کاهش می‌دهد و از رویکرد تجربی در فرایند درمان استفاده می‌کند.

    در این رویکرد، درمان ساختاریافته، هدفمند و مشارکتی است و هم کودک و هم درمانگر در فرایند آن نقش دارند. چارچوب نظری این درمان بر مدل شناختی اختلالات هیجانی مبتنی است که بر تعامل شناخت، هیجانات و رفتار تأکید می‌کند. بر اساس این مدل، رفتار آشفته بیانگر تفکر غیرمنطقی است و درمان با تمرکز بر تغییر شناختی انجام می‌شود. در کار با کودکان، مداخلات بر کمک به کودک برای شکل‌دهی تفکرات سازگار با موقعیت استوار است و هدف آن وادار کردن کودک به تفکر مشابه یک بزرگسال نیست.

    بازی‌درمانی شناختی-رفتاری همچنین به عنوان الگویی برای مدل‌سازی مهارت‌های مقابله‌ای سازگارانه مطرح شده است. در جریان بازی، تغییر شناختی به شکل غیرمستقیم مورد توجه قرار می‌گیرد و رفتارهای سازگارانه بیشتری به کودک معرفی می‌شود. این رویکرد با اصلاح تصورات ناسازگار و تغییر عقاید و نگرش‌های مرتبط با نشانه‌های اختلال، تعامل میان شناخت‌ها، هیجان‌ها، رفتار و محیط را مورد توجه قرار می‌دهد. در متن پژوهش همچنین اشاره شده است که چنین رویکردهایی در رشد مهارت‌های حل مسئله و مهارت‌های اجتماعی مفید و مؤثر واقع شده‌اند.

    یکی از ویژگی‌های بازی‌درمانی شناختی-رفتاری، امکان تعامل کودک با همسالان و مشارکت فعال او در درمان است. این ویژگی می‌تواند برخی محدودیت‌های سایر رویکردها را کاهش دهد. همچنین اهداف و روش‌های درمانی در این شیوه مشخص و اختصاصی هستند. کودکان درخودمانده با عملکرد بالاتر، با وجود داشتن اختلال درخودماندگی، می‌توانند از شیوه‌های بازی‌درمانی بهره‌مند شوند؛ زیرا عملکرد هوشی آنها بالاتر از افرادی است که دارای درخودماندگی کلاسیک هستند. از این رو، پژوهش حاضر تأثیر بازی‌درمانی شناختی-رفتاری را بر مهارت‌های ارتباطی این گروه از کودکان بررسی می‌کند.

    اهمیت این موضوع با توجه به افزایش توجه به اختلال درخودماندگی و پیامدهای آن برای کودک و خانواده مطرح شده است. اختلال درخودماندگی به دلیل برخورداری از ویژگی‌های مختلف زبانی، ارتباطی، رفتاری و اجتماعی و همچنین فقدان درمان‌های قطعی و مؤثر، می‌تواند فشارهای روانی مختلفی بر خانواده و نزدیکان کودک تحمیل کند. همچنین نقص در مهارت‌های ارتباطی از ویژگی‌های اساسی کودکان درخودمانده معرفی شده و در متن پژوهش تأکید شده است که بخش قابل توجهی از این کودکان ممکن است توانایی استفاده کاربردی از زبان و مهارت‌های ارتباطی را به دست نیاورند.

    مهارت‌های ارتباطی ضعیف می‌تواند بر روابط کودک با همسالان نیز تأثیر بگذارد. دانش‌آموزانی که از مهارت‌های ارتباطی ضعیف برخوردارند، کمتر احتمال دارد از سوی همسالان خود پذیرفته شوند. در مقابل، آموزش مهارت‌های ارتباطی می‌تواند به افزایش محبوبیت اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان کمک کند. بر همین اساس، آموزش زودهنگام مهارت‌های ارتباطی به کودکان درخودمانده اهمیت دارد و می‌تواند در آینده عملکرد آنها را در زمینه زندگی مستقل و ارتباط بهبود دهد و زمینه عملکرد بهتر تحصیلی و اجتماعی آنان را فراهم کند.

    هدف اصلی پژوهش، بررسی تأثیر بازی‌درمانی شناختی-رفتاری بر افزایش مهارت‌های ارتباطی کودکان درخودمانده با عملکرد بالا است. سؤال اصلی تحقیق نیز این است که آیا بازی‌درمانی شناختی-رفتاری بر مهارت‌های ارتباطی کودکان درخودمانده با عملکرد بالا تأثیر دارد. برای بررسی این موضوع، مهارت‌های ارتباطی به صورت رفتارهای قابل مشاهده و اندازه‌گیری تعریف شده‌اند و از طریق مشاهده دقیق و علمی پژوهشگر مورد ثبت قرار گرفته‌اند.

    در تعریف عملیاتی، مهارت‌های ارتباطی شامل فعالیت‌هایی مانند پیوستن کودک به گروه‌های همسالان، صحبت کردن و همکاری با هم‌بازی‌ها در گروه، درک رفتارهای غیرکلامی و تشخیص حالت‌های چهره همسالان در گروه است. کودک درخودمانده با عملکرد بالا نیز در این پژوهش کودکی 7 تا 10 ساله است که مطابق ملاک پنجمین راهنمای تشخیص و آمار اختلالات روانی، تشخیص درخودماندگی دریافت کرده و از مراکز تشخیص و توان‌بخشی به عنوان کودک درخودمانده با عملکرد بالا مشخص شده است.

    جامعه آماری پژوهش شامل کودکان 7 تا 10 ساله درخودمانده با عملکرد بالا است که در سال 1393 به فرهنگسراهای بهجت‌آباد و امیرآباد تهران مراجعه کرده‌اند. ابزار سنجش در این پژوهش برگه ثبت داده‌ها بوده که از طریق مشاهده دقیق و علمی پژوهشگر تکمیل شده است. در پژوهش، دو بعد از ابعاد مهارت‌های ارتباطی که کودکان درخودمانده در آنها دچار نقص هستند، به صورت رفتارهای قابل مشاهده و اندازه‌گیری تعریف شده و فراوانی هر یک از رفتارها مورد ثبت قرار گرفته است.

    بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که پس از اتمام برنامه مداخله، فراوانی رفتارهای هدف افزایش داشته است. این افزایش در رفتارهای هدف، در متن پژوهش به عنوان نشانه‌ای از مؤثر بودن برنامه مداخله بازی‌درمانی شناختی-رفتاری در نظر گرفته شده است. بر اساس یافته‌های پژوهش، بازی‌درمانی شناختی-رفتاری می‌تواند بر افزایش مهارت‌های ارتباطی کودکان درخودمانده با عملکرد بالا مؤثر باشد.

    در مجموع، پژوهش حاضر با تمرکز بر کودکان درخودمانده 7 تا 10 ساله با عملکرد بالا، نقش بازی‌درمانی شناختی-رفتاری را در بهبود مهارت‌های ارتباطی بررسی می‌کند. اهمیت این پژوهش از ارتباط میان نقص مهارت‌های ارتباطی و مشکلات اجتماعی کودکان درخودمانده و همچنین ضرورت استفاده از مداخلات متناسب با ویژگی‌های رشدی آنان ناشی می‌شود. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که پس از اجرای برنامه مداخله، رفتارهای هدف افزایش یافته‌اند و بر اساس این یافته‌ها، بازی‌درمانی شناختی-رفتاری می‌تواند در افزایش مهارت‌های ارتباطی کودکان درخودمانده با عملکرد بالا مورد استفاده قرار گیرد.

    [1]Bernstein

    [2] Meirsschaut

    [3]Ozonoff

    [4]Nel

    [5]Mark, A

    [6] Gerald

    [7] Center of Disease control and prevvention

    [8] Yeargin-Allsopp

    [9] charlop

    [10] Mirenda

    [11]Eric J

    [12]Connell

     

  • فهرست پایان نامه بررسی تاثیر بازی درمانی شناختی رفتاری برمهارت¬های ارتباطی کودکان درخودمانده 10-7 ساله با عملکرد بالا

    فهرست

    عنوان                                                                                                                                                          صفحه

    فصل اول چارچوب پژوهش... 1

    1-1-مقدمه و بیان مسئله.. 2

    1-2-اهمیت و ضرورت پژوهش. 5

    1-3-هدف پژوهش.. 6

    1-4-سوال تحقیق..   6

    1-5-تعاریف واژگان و مفاهیم اختصاصی پژوهش….     6

    1-5-1- تعاریف نظری.. 6

    مهارتهای ارتباطی: 6

    اختلال درخودماندگی: 6

    بازیدرمانی شناختی-رفتاری: 7

    1-5-2- تعاریف عملیاتی.. 7

    مهارتهای ارتباطی: 7

    کودک درخودمانده با عملکرد بالا: 7

    1-6-متغیرها. 7

    فصل دوم مبانی نظری و پیشینه پژوهش... 8

    2-1- اتیسم. 9

    2-1-1- ویژگیهای اصلی اختلال درخودماندگی.. 9

    2-2- مهارتهای اجتماعی: 9

    2-2-1- انواع مهارتهای اجتماعی.. 11

    2-2-2- نقص مهارتهای اجتماعی: 11

    2-3- هیجان های بنیادی: 14

    2-3-1- شادی: 14

    2-3-2- غم: 15

    2-3-3- تعجب: 15

    2-3-4- نفرت: 15

    2-3-5- خشم: 15

    2-3-6- ترس: 16

    2-4- نقایص زبانی: 16

    2-5- رفتار کلیشه ای.. 17

    2-6- سبب شناسی.. 20

    2-6-1- عوامل ژنتیکی.. 20

    2-6-2- عوامل محیطی.. 21

    2-6-3- عوامل روانی.. 22

    2-6-4- عوامل عصب شناختی.. 23

    2-6-5- عوامل شناختی.. 24

    2-7- روشهای درمانی برای کودکان درخودمانده. 26

    2-7-1- مداخلات جامع بهنگام رفتاری.. 27

    2-7-2- آموزش و تربیت کودکان دارای اختلال درخودماندگی و ناتوانیهای ارتباطی.. 28

    2-7-3- سیستم مبادله تصویر. 28

    2-7-4- داستانهای اجتماعی.. 28

    2-8- مداخلات تکمیلی.. 30

    2-8-1- مداخلات غذایی.. 30

    2-8-2- روش دی.آی.آر. 31

    2-8-3- برنامهسان رایز. 31

    2-8-4- روش یکپاچگی حسی.. 32

    2-9- بازی درمانی: 32

    2-9-1- نظریات مختلف در خصوص بازی درمانی: 35

    2-9-2- ارزش درمانی بازی و بازی درمانی.. 38

    2-9-3- رویکردهای مختلف در بازی درمانی.. 39

    رویکرد روان تحلیل گری.. 39

    تحلیل بازی از دیدگاه ملانی کلاین.. 40

    کاربرد بازی درمانی از سوی آنافروید. 41

    رویکرد ارتباطی.. 43

    درمان بی رهنمود و یرجینیا اکسلاین.. 43

    رویکردهای ساختارمند. 44

    2-9-4- بازی درمانی شناختی-رفتاری.. 45

    مزایای بازی درمانی وبازی درمانی شناختی-رفتاری.. 50

    فصل سوم روش پژوهش... 52

    3-1- مقدمه: 53

    3-2- طرح تحقیق: 53

    3-3- نمونه، روش نمونه گیری و تعداد شرکت کنندگان: 53

    3-4- ابزار سنجش یا روش علمی جمعآوری دادهها: 54

    3-5- روش تجزیه و تحلیل داده ها: 54

    3-6- برگه ثبت داده ها: 55

    3-7- برنامهی درمانی: 55

    3-8- شرح حال کودکان: 55

    فصل چهارم تجزیه و تحلیل داده ها 57

    4-1- مقدمه: 58

    4-2- آزمودنی اول: 59

    4-3- آزمودنی دوم: 62

    4-4- آزمودنی سوم. 65

    فصل پنجم بحث و نتیجه گیری.. 69

    5-1- مقدمه: 70

    5-2- محدودیت های پژوهش... 72

    5-3- پیشنهادات: 73

    منابع فارسی.. 74

    منابع لاتین.. 77

     

  • منابع پایان نامه بررسی تاثیر بازی درمانی شناختی رفتاری برمهارت¬های ارتباطی کودکان درخودمانده 10-7 ساله با عملکرد بالا

    منابع فارسی

    احمدی، فاطمه، (1389)، مقایسه تاثیر نظام ارتباطی مبادله تصویری و گفتار درمانی بر رشد ارتباط کودکان 4-8 ساله در خودمانده ، دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی.

    اسپادک، برنارد، (بی تا)، آموزش در دوران کودکی، مترجم، نظری نژاد، محمد حسین، (1380)، تهران: انتشارات نشر.

    اصغری نکاح، سیدمحمد، (1390)، مجله اصول بهداشت روانی، سال 13(1).

    اریک جی، مش و دیوید­ای، وولف، ( 2008). ترجمه مکی­آبادی، محمد مظفر و فروغ الدین عدل، اصغر(1391)، تهران: رشد.

    اکسلاین، ویرجینیا، (1373)، بازی درمانی، مترجم احمد حجاریان، تهران: کیهان.

    ام آکسالین، ویرجینیا، (1369)، بازی درمانی، ترجمه احمد حجاریان، تهران: کیهان.

    امجدی­فر، رضا، (1385)، اثر بخشی بازی درمانی شناختی-رفتاری به شیوه گروهی بر کاهش پرخاشگری دانش­آموزان دبستانی، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی تهران.

    انجمن روان پزشکان آمریکا، (2000)، متن تجدید نظر شده راهنمایی تشخیص و آماری اختلالات  روانی، ترجمه نیکخو، (1381)، تهران: سخن.

    اوزونف، سالی، ( 2002)، راهنمای والدین کودکان آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا، مترجم شریفی­درآمدی، پرویز( 1385)، انتشارات سپاهان.

    ایزرائیل، آلن، (1381)، کودکان آسیب شناسی روانی، ترجمه محمد تقی منشی طوسی، مشهد: شرکت به نشر.

    باچر، جیمز؛ مینکا، سوزان؛ هولی، جیل (1388)، آسیب شناسی روانی جلد دوم، مترجم یحیی سید محمدی، تهران: انتشارات ارسباران.

    برنشتان، فیلیپ اچ، (1380)، زناشویی درمانی از دیدگاه رفتاری – ارتباطی، ترجمه حسن پور عابدی نائینی، تهران: رشد.

    بیابانگرد، اسماعیل (1384)، مقایسه مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر دبیرستان نابینا، ناشنوا و عادی شهر تهران، فصلنامه پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، شماره 15، ص 68-55.

    توماس، آر. چویل، کواتول، جی، ریچارد، (بی تا)، روانشناسی بالینی کودک (روشهای درمان گری)، مترجم: نائنیان، محمد رضا، تهران: رشد.

    جلیل آبکنار، سیده سمیه (1386)، از عادی سازی تا آموزش فراگیر، تحولی در نظام آموزشی، پایان نامه کارشناسی ارشد، تهران.

    دادگران، سید محمد، ( 1384)، مبانی ارتباط جمعی، چاپ هفتم، تهران: فیروزه

    دریوز، آنتا، (2007)، ترکیب بازی درمانی با رفتار درمانی شناختی. ترجمه رمضانی، غزل(1389)، تهران: وانیا.

    دلاور، علی، (1388)، روش تحقیق در روان شناسی علوم تربیتی، تهران: ویرایش.

    رافعی، طلعت، ­­(1385). اتیسم ارزیابی و درمان، چاپ دوم. تهران: دانژه.

    رامشینی، مریم، (1390)، بررسی اثر بخشی آموزش داستان اجتماعی بر افزایش تماس چشمی کودکان درخودمانده، پایان نامه کارشناسی ارشد، تهران.

    رضا مهجور، سیامک، (1384)، روان شناسی بازی، تهران: انتشارات ساسان.

    زاده هفت تنانیان، عصمت، ( 1386). مقایسه اثر بخشی آموزش مهارت­های ارتباطی( به شیوه­ی گروهی با الگوی گوردون)، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی تهران.

    سادات سجادی­پور، فریده، ( 1386)، اثر بخشی آموزش مهارت­های ارتباطی بر اساس برنامه سازمان بهداشت جهانی بر میزان سازگاری دانش­آموزان، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی تهران

    سادوک، بنیامین جیمز؛ سادوک، ویرجینیا آلکوت، (2007)، خلاصه روان پزشکی،  ترجمه فرزین رضاعی، انتشارات ارجمند.

    شفر، چالز و کداسن، هایدی، (2000). برگزیده­ای از روش­های بازی درمانی، ترجمه صابری، سوسن و وکیلی، پریوش( 1382). تهران: ارجمند

    صمدی، سید­علی، ( 1389)، بازی درمانی­ (نظریه­ها، انجام پژوهش و روش­های مداخله). تهران: دانژه.

    صمدی، علی و مک کانکی، روی، (1390)، اختلالات طیف اوتیسم، تهران: نشر دوران.

    قزوینی نژاد، حمیرا­، ( 1385)، کلیات بازی­درمانی، تهران: آییژ.

    کاکاوند، علیرضا، (1388)، روان شناسی مرض کودک، تهران: نشر ویرایش.

    کارتلج، ج ؛ میلبرن، اف، (1980)، آموزش مهارت­های اجتماعی به کودکان، ترجمه محمد حسین نظری نژاد، چاپ اول(1369). مشهد: آستان قدس رضوی.

    کراتوچویل، توماس­آر، ­(2002)، روانشناسی بالینی کودک ترجمه ناینیان، محمدرضا (1388)، تهران: رشد.

    کوانوچیل، توماس آر، موریس، ریچارد جی، (1949)، روانشناسی بالینی کودک، ترجمه محمد رضا نائنیان، (1388)، تهران: انتشارات رشد.

    لندرت، گری، ( 2002)، بازی درمانی­( هنر برقراری ارتباط). ترجمه داورپناه، فروزنده­، (1390)، تهران: رشد.

    مارک­ای، آمولفین،­ (1998)، شناخت درمانی در کودکان و نوجوانان؛ ترجمه علاقبند راد، جواد و فرهی تازه کنده، حسن( 1379)، تهران: بقعه.

    محمد اسماعیل، الهه، (1382)، بازی درمانی، نظریه ها و روش ها، تهران: انتشارات دانژه.

    ملکی، حسن،­ (1386)،30 مهارت زندگی­( ویژه نوجوانان و جوانان)، تهران: آییژ.

    هاردمن، مایکل، ام، وینستون، اگن، کیلفورد جی، درو، (1948)، روان شناسی، آموزش کودکان اسنثنایی در جامعه، مدرسه، خانواده، مترجم حمید علیزاده، کامران گنجی، مجید یوسفی لویه و فریبا یادگاری، (1387)، دانژه.

    هیوز، فرگاس، ­(1384)، روانشناسی بازی: کودکان، بازی و رشد؛ ترجمه گنجی، کامران. تهران: دانژه.

    هیوز، جان( 1384). درمان شناختی-رفتاری کودکان در مدارس. ترجمه توزنده­جانی، حسن و کمال­پور، نسرین. مشهد: نشر سنبله-آیین تربیت.

     

    منابع لاتین

     

    Barneh, H. (2010), Psyological disorder. New York: Chelsea House.

    Baron-Cohen S, Wheelwright S. The friendship questionnaire: An investigation of adults with Asperger syndrome or high-functioning autism, and normal sex differences. Journal of Autism and Developmental Disorders 2003: 33(5): 509–17.

     

    Bavon-chon, S & Cross, P, (1992). Reading the eyes: Evidence for the role of perception in the development of a theory of mind. Mind and language, 6, 173-186.

    Baron- chon, S, (1990), Autism. A Specific cognitive disorder of mind – blindness, international review of psychiatry, 2, 79-88.

    Baron- chon, S, Leslie, A. M &Frith, U. (1985), Dose the autistic child have a " theory of mind "? Conition, 21, 37-64.

    Barnett, H, (2010). Psychological disorder. New york. Chelsea House.

    Dawson, G, Webb, S.D & Mc Partland, D, (2005), Understanding the nature of face processing impairment in austim: insights from behavioral and electrophysiological studies. Developmental neuropsychology, 27(3), 403-424.

    Deffenbacher, Jerry Lee, (2000). Social skills training In: Encyclopedia of psychology, Alan E. Kazdin Ed. Vol.7, Oxford university PRESS.

    Ekman, P &Friesen, W, (1971), constants across cultures in the face and emotion, journal of personality and social physic ology, 17, 124-129.

    Ekman, P & Friesen, W, (1972), constants across cultures in the face and emotion, journal of personality and social physic ology, 17, 124-129.

    Ekman, P (1992), are there basic emotion? Psychological review, 99, 550-553.

    Ekman, P (2003), emotions revealed. London: weidenfeld& Nicolson. 

    Freeman, Gregory D; Sullivan, Kathleen; Fulton, C. Ray(2003). Effects of creative Drama on self-concept, social skills, and problem behavior. Journal of Educational Research; Jan/Feb, Vol. 96, Issue 3, P 131.

    Gerald, G.( 1999) short  termplay therapy. Newyork: Allynbucon

    Gohnng, L. Matson, Megan, A. Hattier, Brian Belva. (2011), Treatingadaptive living skills of persons with autism using applied behavior analysis: a review researching autism spectrum disorder

    Harms, M, Martin, A., Wallace, G. (2010), Facialemotion recognition in autism spectrum disorder: a review of behavioral and neuroimaging studies. Neuropsychology review, 20 (3), 290-322.

    Jones, C, (2004), using the picture exchange communication system and time elay to enchance the spontaneous speech of children with autism.

    Kalat, J, Shiota, M, N, (2007), emotion, thamsonwadsworth publisher. 

    Kef, S., Dekovic, M. (2004), the role of being a comparison adolescents with and without a visual impairment. Journal of adolescence, 27, 435-466.

    Knell, S. M.­(1999). Cognitive-behavioral play therapy. In S. W. russ& T. Ollendick­(Eds), Hand book of psychotherapier with children and families­( pp. 385-404). New York: kluwer Academic/plenum publishers.

    Landrigan, P. (2010), What causes autism exploring the environmental contribution. Department of community and prentive medicine, (22), 219-225.

    Landerth, G. Bratton, S. (2002), play therapy. Counseling and human development.

    Meirsschaut M, Roeyers H, Warreyn P. Parenting in families with a child with autism spectrum disorder and a typically developing child: Mothers’ experiences and cognitions. Res Autism Spectrdisord 2010; 4(4): 661-9.

    Mirenda, P,& Schuler, A. L( 1988). Augmenting communication for personswithautuism 193: issues and strategies. Topics in language disorders, 9(1), 24-43.

    Nelson, R. W. & Israel, A. C. (2000). Behavior disorders of childhood. Newjersey: Prentic-Halline.

     

    Orsbern, M, L.(2002). Cognitive-behavioral play therapy: A survey of play therapists know ledge and use of a new approach to child therapy. A clinical Dissertation Submitted in Partial satisfactial of the Requirements for the Degree of psychology. Pepperdine University.

    Paxton. K &Estay, I. A. (2007). Counselling people on the Austin spectrum: A practical manual – dessicakingsley publishers London and Philadelphia .p 171-184.

    Paxton, K, Estay, L, A.(2007), counseling people on the autism spectrum: a practical manual. Jessica kingsley publishers London and Philadelphia, p 171-184.

    Reere, J, M, (2009), understanding motivation and emotion, 5th edition, New York, wily.

    Shopler, E. (1989). Teaching spontaneous communication to autistic and mentally hadicapped children. USA. Univ. of San Diego.

    Sigridurloajonsdottir, Evddseamundsen, ingibjorjsifantonsdottir, solveigsigardordottir, denielolason. (2011), children diagnosed with autism spectrum disorder before after the age of 6 years. Research in autism spectrum disorder, 5, 175-184.

    Stone,W. L. (1997). Autism in infancy and early childhood. In D. J. Cohen& F.R. Volkmar (Eds.), Handbook of autism and pervasive developmental disorders. NEW YORK:johnwiley.

    Sulzer- Azarof, B., Hoffman, A, Horton, C, B, Bondy, A, Frost, L. (2009), The picture exchange communication system (PECS). Journal of focus on autism and other developmental disabilities, 24, (2), 89-103.

    Symons DK, Peterson CC, Slaughter V, Roche J, and Doyle E. Theory of mind and mental state discourse during book reading and story-telling tasks. British Journal of Developmental Psychology 2005: 23(1): 81-102.

     

    Tager, H. (2007), evaluation the theory of mind hypothesis of autism. Association for psychological science, 160(6).

    Tarkington, c, (2007), the encyclopedia of autism spectrum disorder. New york.

    Wing, Lo. (1989) ‘The continuum of autistic characteristics.’ In E. Schopler and G. Mesibov (Eds) Diagnosis and Assessment in Autism. New York: Plenum Press.

    Yapko, D, (2003). Understanding autism spectrum. London: Penton Ville.

    Yeargin-Allsopp M, Rice C, KarapurkarT,Doernberg N, Boyle C, Murphy C(2000). Prevalence of autism in a United States metropolitan area. J Am Med Assoc 2008; 121(3): 547-54

  • ثبت سفارش
    عنوان محصول
    قیمت